A good example is SENAI CETIQT. During design sessions, some of the design principles were applied in a bachelor’s program for Fashion Design at the SENAI CETIQT in Rio de Janeiro, Brazil. The teachers of this course based their approach on the Handstorm approach and the effect measurement devised by Van Gassel (2005, 2016).

In a survey conducted after the course, the students gave the course a 3.75 on a scale of one to five. This means that the students were satisfied with the course. Initially there was resistance from the students, but this disappeared during the practice exercises. The teachers found that the results achieved using the design principles were better than the designs drawn on paper. Pinheiro and Queiroz (2013) concluded that three of the design principles outlined in these visual design meetings have probably led to better results than if these principles had not been used.

The Handstorm course is now being taught at this university. Frans van Gassel’s method has been adapted to the objectives of the Bachelor of Fashion Design. It is used by students for the development of various (clothing) collections. The students use the Handstorm approach to experiment with making garments. During this process of experimenting, the student gets the opportunity to explore possibilities in terms of structure, fabric, juxtaposition of elements, contrasts and compositions. This method has proven to be effective in discovering limitations and errors that would otherwise not be detected in the drawings and sketches of the garments.

In order to interest students in the Handstorm course, the workshop “Handstorm for fashion” was offered in advance. The workshop was led by Professor Priscila Andrade. During this workshop, the technique of three-dimensional experiments was taught using alternative materials (instead of making sketches on paper) as a basis for making metaphorical objects. The teacher asked participating students to bring scissors, pins and tape.

Workshop at Potifïcia Universidade Católica in Rio de Janeiro.

Márcia Bergmann followed the workshop “Handstorm for fashion” and used the Handstorm approach to perform a number of experiments. One of these experiments was based on the method of constructing metaphorical objects. The aim of the experiment was to investigate whether carpet waste could be used for clothing.

Results of the experiment involving the construction of metaphorical objects

Together with Cláudio Freitas de Magelhães, she wrote the scientific paper “Strategic design, sustainability and multiple approaches for textile experimentation”. This paper has been presented in November 2018 at the Global Fashion Conference (GFC) in London, England and published in the proceedings of the conference. Bergmann and Magelhaes (2018)

References

Bergmann, M., & Magelhaes, C. F. d. (2018). Strategic design sustainability and multiple approaches for textile experimentation. Paper presented at the Global Fashion Conference, London England.

Pinheiro, G. M., & Queiroz, M. d. (2013). Handstorm: uma prática para o design de moda / Handstorm: a fashion design practice. REDIGE, 4(1), 13 p. Retrieved from http://www.cetiqt.senai.br/ead/redige/index.php/redige/article/viewFile/172/230

Van Gassel, F. J. M. (2005). Experiences with collaborative design by constructing metaphoric objects. Paper presented at the Proceedings of the Symposium Design Research in the Netherlands 2005, 19-20 May 2005, Eindhoven University of Technology, The Netherlands, Eindhoven.

Van Gassel, F. J. M. (2016). Handstorm principles for creative and collaborative working. (Doctoral degree PhD Study), University of Technology Eindhoven,  TU/e,  The Netherlands, Eindhoven. Retrieved from https//dx.doi.org/10.6100/IR842445

Een hackathon (ook bekend als een hack-dag of -weekend, hackfest of codefest) is een gebeurtenis waarbij computerprogrammeurs en anderen die betrokken zijn bij hard- en softwareontwikkeling intensief samenwerken aan een prototype of onderzoeksproject. Soms heeft een hackathon een thema, bijvoorbeeld een platform als iOS of Android, of een dienst als LinkedIn of GoogleMaps. Het doel van een hackathon is om bruikbare hard- of software te maken. Deskundigen uit de industrie zijn vaak aanwezig om snel vragen te kunnen beantwoorden en problemen op te lossen. Het evenement eindigt normaal gesproken met een presentatie van elk team die bij de hackathon betrokken is. Veelal worden er aan het einde prijzen uitgereikt voor uitmuntend werk.

De studenten en professionals die aanwezig waren op de Hackathon van ISARC bedachten samen digitale oplossingen voor problemen die zij zelf hadden geformuleerd. Iedere deelnemer moest voor een workshop kiezen uit 1 van de 6 verschillende thema’s: Autodesk Dynamo, Autodesk Forge, Big Data Mining, Construction Robotics, Mixed Realities (AR/VR) and Remote Sensing & Internet of Things. Hier kun je meer lezen over de verschillende thema’s.

 De inspirerende locatie voor de Hackathon.

De deelnemers – uit verschillende vakgebieden – vormden ter plekke een groep om aan een probleem te werken. Denk bijvoorbeeld aan problemen in de bouwbranche die betrekking hadden op veiligheid, gezondheid, automatisering en robotisering. Samen aan tafel werden verschillende oplossingen bedacht met behulp van verschillende tools. Sensoren, drones, 3D-printers, AR/VR-brillen en zelfs robots werden ingezet! Daarnaast was er hulp van specialisten uit de wetenschap en industrie die voordrachten hielden om de deelnemers te helpen en te inspireren.

Onderzoeken worden vaak met behulp van een computer uitgevoerd, waarbij de uitwisseling van kennis en ervaring via internet en ICT-tools verloopt (face-to-interface). Bij de Hackathon van ISARC vond de uitwisseling echter ook plaats door discussies aan tafel, samen schetsen en het samen bouwen en testen van prototypen. Ook het samen vieren van successen en het samen leren van mislukkingen waren onderdeel van de Hackathon. Hierdoor ontstaat er sneller een klik tussen mensen. Samen kom je verder.

 Deelnemers samen aan het werk.

Na de drie dagen durende Hackathon werden de resultaten door middel van korte voordrachten aan elkaar en aan de bestuursleden van de International Association on Automation and Robotics (IAARC) gepresenteerd. Een jury selecteerde een aantal oplossingen die het beste scoorden op haalbaarheid, gebruik van big data uit openbare bronnen, oplossing voor een actueel probleem in de bouwindustrie, verbetering van software, voortbouwend op afgebouwd en lopend onderzoek en interdisciplinaire aanpak. Oplossingen die voorbij kwamen zijn bijvoorbeeld het gebruik van VR bij trainingen voor ongevalspreventies op de bouwplaats, het veilig aanbrengen van wegmarkeringen, een efficiëntere werkplanning bij een bouwproject, doelmatiger gebruik van hout in constructies, snelle bestrijding van brand in een grote stad en een oplossing voor te veel passagiers in de metro van New York.

Deelnemers geven een korte presentatie aan de groep.

Na de Hackathon overheerste het gevoel dat alle deelnemers erg betrokken waren bij het samen vinden van oplossingen en het delen van de resultaten. Omdat een Hackathon een beperkte duur heeft is er weinig tijd om gesprekken met eindgebruikers te voeren over hun problemen en bedachte oplossingen. Er wordt teruggekeken op een geslaagd weekend.

Dit jaar was het thema van het symposium ‘The Future of Building Things’. Het evenement trok ongeveer 490 mensen uit 38 verschillende landen. Er zijn in totaal 180 voordrachten gehouden in 28 sessies. De onderwerpen van die sessies waren bijvoorbeeld veiligheid, automatisering en robotica en 3D-printing. Klik hier voor een compleet overzicht van onderwerpen die aan bod zijn gekomen op het symposium.

Frans van Gassel was voorzitter van Sessie 1 (Bouw Informatie Model) en gaf zelf ook een voordracht tijdens deze sessie, gebaseerd op zijn paper “Do Handstorm Principles Support Creative BIM Collaboration?”. Oftewel, bieden de Handstorm-principes ondersteuning aan creatieve BIM-samenwerking?

Wat is BIM?

BIM is een werkmethodiek waarbij in een 3D Bouw Informatie Model integraal wordt samengewerkt door diverse disciplines in de bouwsector. Building Information Modelling (BIM) is een digitale representatie van alle fysieke en functionele kenmerken van een gebouw. Een BIM-model is een gedeelde kennisbron of bestand met informatie over het gebouw dat dienst als een betrouwbare basis voor het nemen van besluiten tijdens de hele levenscyclus van het gebouw. Dus van het eerste ontwerp, gedurende de bouw, tijdens het beheer tot de sloop van het gebouw. Een uitgangspunt van BIM is dat verschillende partijen en teams samenwerken in verschillende fasen van de levenscyclus van het gebouw waarbij het aanleveren, ophalen en bewerken van de informatie in het BIM dient als ondersteuning en faciliteren van de rollen van de diverse belanghebbenden. 

De onderzoeksvraag

Creatief en interdisciplinair  samenwerken is nodig om slimme gebouwen te ontwikkelen. Voor dit type werk moeten ontwerpleiders beschikken over creatief leiderschapsvaardigheden. Verder moet er een sfeer van openheid, eerlijkheid, vertrouwen en wederzijds respect zijn. Het gebruik van de huidige BIM-tools is misschien niet genoeg voor toekomstig creatief en interdisciplinair samenwerken, want op dit moment maken professionals, stakeholders, klanten en gebruikers in de sector Architectuur en Bouw (AEC) te weinig gebruik van elkaars kennis, vaardigheden en ervaringen tijdens creatieve bijeenkomsten. Beter geplande, georganiseerde en uitgevoerde creatieve bijeenkomsten kunnen een oplossing zijn. Dit kan bereikt worden door de relevante competenties van de ontwerpleiders te verbeteren. Kunnen de Handstorm-principes creatieve BIM-samenwerking ondersteunen?

De ontwerpprincipes

Tijdens de eerste fases van BIM kan de samenwerking effectief worden gerealiseerd met behulp van modellen en op het internet gebaseerde hulpmiddelen. Echter, volgende fases vereisen meer kennis en ervaring van de belanghebbenden. Om deze betrokkenheid te stimuleren moeten de professionals over specifieke vaardigheden beschikken zodat zij creatieve processen kunnen plannen, organiseren en leiden. Maar het plannen, organiseren en uitvoeren van ontwerpvergaderingen maakt geen deel uit van het dagelijkse werk van deze professionals. Zij houden zich bezig met uitvoeringsprocessen en niet met het uitvoeren van creativiteitsprocessen in een groep.

Voor dit soort bijeenkomsten en creatieve processen is een facilitation course op basis van 15 ontwerpprincipes ontwikkeld en gevalideerd. Het belangrijkste doel van deze cursus is dat professionals leren om creatieve vergaderingen beter te plannen, te organiseren en uit te voeren. De kenmerken van de cursus: 

• Gericht op de bouwnijverheidsector
• Betrokkenheid
• Het stimuleren van samenwerkend leren
• Gebruik van gevarieerde vaardigheden en intelligenties
• Het creëren van een open cultuur
• Ondersteund door een set van 15 ontwerpprincipes

De ontwerpprincipes zijn interventies die professionals aanmoedigen om creatief te zijn, om samen te werken en om elkaar te ondersteunen tijdens ontwerpvergaderingen. Frans van Gassel noemt de ontwerpprincipes Handstorm-principes, omdat de interventies ervaringen en stilzwijgende kennis oproepen. Handstorm wordt gebruikt als een metafoor omdat rijke ervaringen niet alleen zichtbaar worden gemaakt met behulp van woorden, maar ook door daadwerkelijk handelen en reflecteren.

Wat te doen om creatieve BIM-samenwerking te verbeteren?

Stap 1: de competenties van de ontwerpleider en ontwerpers verbeteren: 

• Kennis van samen creatief denken
• Creatief gedrag
• Creatief leiderschapsgedrag
• Plan, organiseer en voer videovergaderingen uit zoals face-to-face creatieve bijeenkomsten worden uitgevoerd.

Stap 2: ontwikkel adequate samenwerkingssoftware die stilzwijgende kennis en diep gevoelde ervaringen opwekt.

Bieden de Handstorm-principes ondersteuning aan creatieve BIM-samenwerking?

Terugkomend op de onderzoeksvraag. Tijdens de eerste fases van BIM kan de samenwerking effectief worden gerealiseerd door het gebruik van modellen en op internet gebaseerde hulpmiddelen. Volgende fases vergen echter meer van de kennis en ervaringen van de belanghebbenden. Om deze betrokkenheid te stimuleren moet ontwerpleiders over specifieke vaardigheden beschikken om creatieve processen te plannen, organiseren en leiden. Deze vaardigheden kunnen worden geleerd in een cursus voor creatief gefaciliteerd op basis van de Handstorm-principes.

ISARC deelnemers luisteren naar een van 180 presentaties.

Bronnen:

Het Nationaal BIM platform, https://hetnationaalbimplatform.nl/wat-is-bim.php.

Een mooi voorbeeld is SENAI CETIQT. Tijdens design-sessies werden enkele ontwerpprincipes toegepast in een bacheloropleiding voor Fashion Design aan de SENAI CETIQT in Rio de Janeiro, Brazilië. De docenten van deze cursus baseerden hun aanpak op de handstormmethode en de effectmeting was gebaseerd op Van Gassel (2005).
In een enquête die na de cursus werd gehouden, gaven de studenten de cursus een 3,75 op een schaal van één tot vijf. Dit betekent dat de studenten tevreden waren met de cursus. Aanvankelijk was er weerstand van de studenten maar dit verdween tijdens de praktijkoefeningen. De docenten vonden dat de behaalde resultaten met behulp van de ontwerpprincipes beter waren dan de ontwerpen die op papier waren getekend. Pinheiro en Queiroz (2013) concludeerden dat drie van de vermelde ontwerpprincipes die in deze visuele ontwerpvergaderingen werden gebruikt waarschijnlijk tot betere resultaten hebben geleid dan wanneer deze principes niet werden gebruikt.

Het vak Handstorm wordt nu gegeven aan deze universiteit. De methode van Frans van Gassel is aangepast aan de doelstellingen van de Bachelor of Fashion Design. Het wordt door studenten gebruikt voor de ontwikkeling van verschillende (kleding)collecties. De studenten gebruiken handstorm om te experimenteren met het maken van een kledingstukken. Tijdens dit proces van experimenteren, krijgt de student de kans om mogelijkheden te onderzoeken in termen van structuur, stof, het naast elkaar plaatsen van elementen, contrasten en composities. Deze werkwijze is effectief gebleken om beperkingen en fouten te ontdekken die anders niet worden ontdekt in de tekeningen en schetsen van de kledingstukken.

Daarnaast is er momenteel aan de Potifïcia Universidade Católica in Rio de Janeiro een introductieprogramma voor inkomende studenten waar een handstormworkshop wordt gegeven.
Op 17 mei 2018 werd de zesde workshop gegeven: Handstorm voor mode, onderwezen door professor Priscila Andrade. Tijdens deze workshop wordt de techniek van driedimensionale experimenten aangeleerd waarbij alternatieve materialen en een dummy worden gebruikt  (in plaats van het maken van schetsen op papier) als basis voor het maken van metaforische objecten. De docent vraagt deelnemende studenten om een schaar, spelden en plakband mee te nemen.

Workshop aan de Potifïcia Universidade Católica in Rio de Janeiro.

Bronnen:
http://dad.puc-rio.br/2018/05/21/encontros-no-dad-handstorm-para-moda/

Proefschrift van Frans van Gassel (https://dx.doi.org/10.6100/IR842445)

Pinheiro , G. M., & Queiroz, M. d. (2013). Handstorm: a fashion design practice. REDIGE, 4(1), 13 p. Retrieved from

Van Gassel, F. J. M. (2005). Experiences with collaborative design by constructing metaphoric objects. Paper presented at the Proceedings of the Symposium Design Research in the Netherlands 2005, 19-20 May 2005, Eindhoven University of Technology, The Netherlands, Eindhoven.

De vaardigheid ‘creatief leiderschap’ is een vereiste tijdens zo’n ontwikkeling. Met deze vaardigheid kan de professional creatief samenwerken met ontwerpers, specialisten en gebruikers om ideeën en nieuwe ontwerpen te bedenken om problemen van de maatschappij op te lossen. Ter ondersteuning van de ontwerpmanager tijdens deze creatieve processen, heeft Frans van Gassel (2016) vijftien principes ontwikkeld om face-to-face ontwerpvergaderingen te plannen, te organiseren en uit te voeren. Volgens de ontwerpwetenschappelijke onderzoeksbenadering worden de handstorm-principes gevalideerd door het ontwikkelen van een creativiteitsfacilitatiecursus gebaseerd op deze principes. Vervolgens moeten de vaardigheden die tijdens de cursus zijn verworven ten minste zes keer in de praktijk worden gebracht. 

Handstorm-principes zorgen ervoor dat niet alleen de linker- en rechterkant van de hersenen worden gebruikt, maar ook de rest van het lichaam: de handen, smaakpapillen, gebaren, gevoelens, stem en meer. Handstorming (werken met materialen, gereedschappen, constructies en machines) kan worden beschouwd als een verrijking van brainstormen, wat een meer cognitief en intellectueel proces is.

De ontwikkeling van de ontwerpprincipes is een van de antwoorden op de vraag hoe professionals vitaal en veerkrachtig kunnen blijven. Dankzij de principes blijven zij in staat om te reageren op de ontwikkelingen in de architectuur-, constructie- en bouwsector.

Nederland

Door een geautomatiseerde machine te ontwerpen die takelelementen rond zijn verticale as roteert werd een eenvoudig prototype gemaakt met behulp van TEMSI-constructiedelen (de metrische variant van MECCANO). Deze handstormoefening toont de werking van actie en reactie tussen een element en een vliegwiel en werkt als een grensobject tussen de betrokken ontwerpers.

Een object gemaakt van modulaire bouwdelen die zijn gebruikt om een geautomatiseerde machine te ontwerpen.

Brazilië

Tijdens visuele ontwerpsessies werden de Handstorm-principes toegepast bij een bacheloropleiding Modevormgeving aan de SENAI CETIQT in Rio de Janeiro. In de achteraf afgenomen enquête gaven de studenten aan tevreden te zijn met de resultaten van de cursus. Aanvankelijk was er sprake van weerstand bij de studenten, maar deze verdween tijdens de praktische oefeningen. De docenten toonden aan dat de behaalde resultaten met behulp van de bovengenoemde ontwerpprincipes beter waren dan de op papier gemaakte ontwerpen. Het lijkt waarschijnlijk dat de ontwerpprincipes die worden gebruikt in dit soort sessies leiden tot betere resultaten in vergelijking met situaties waarin deze principes niet worden gebruikt.

Denemarken

Volgens de LEGO-website: “De LEGO SERIOUS PLAY-methode is een gefaciliteerd proces van ontmoeting, communicatie en probleemoplossing waarbij deelnemers door een reeks vragen worden geleid, die dieper en dieper op het onderwerp in gaan. Elke deelnemer bouwt zijn of haar eigen 3D LEGO-model als antwoord op vragen van de begeleider. Dit doet de deelnemer met behulp van speciaal geselecteerde LEGO-elementen. Deze 3D-modellen dienen als basis voor groepsdiscussie, kennisuitwisseling, probleemoplossing en besluitvorming. De methode is een techniek die het probleemoplossend vermogen van groepen verbeterd. Door gebruik te maken van visuele, auditieve en kinesthetische vaardigheden vereist de methode dat de deelnemers leren en luisteren en het geeft alle deelnemers een stem. De methode dient als een gedeelde taal, ongeacht cultuur of positie.”

India

In 2014 namen ontwerpers en bewoners gezamenlijk deel aan het Stedelijk Ontwikkelingsproject in een wijk in Mumbai, India: de Shivaji Nagar Handstorm Workshop.

Lees hier de hele blog over het project in India!

De Verenigde Staten

Hulpmiddelen voor associëren en het uiten van ideeën: driedimensionale ‘Velcro-modellering’ roept snel nieuwe (product)ideeën op bij spelers van strategiespellen. Ontwikkeld door L. Sanders.

Velcro-elementen voor het maken van metaforische objecten.

In 1991 gebruikte Stephen Nachmanovitch de term ‘Handstorming’ in zijn boek Free Play: Improvisation in Life and Art. Volgens Nachmanovitch is brainstormen een sociale vorm van automatisch schrijven: “a group of people sit together and blast out ideas without fear of shame or foolishness. The therapeutic form is free association, drilling down into preconscious and unconscious material and letting it emerge in a free-form way. In the visual arts there is an automatic drawing- let’s call it handstorming”.

Stilzwijgende kennis kan expliciet worden gemaakt door je handen te gebruiken, bijvoorbeeld met gebaren (Varga, 2007), schrijven, mindmapping (Van den Brandhof, 2004), schetsen (McKim, 1980; Sibbet, 2010; Van de Lugt, 2001) en door bouwen en knutselen (Roos et al., 2006). Een interessant aspect van deze laatste twee activiteiten is dat ze tegelijkertijd door meerdere mensen kunnen worden uitgevoerd. Vaak vereist het resultaat van deze activiteiten een meer gedetailleerde uitleg. Het uitvoeren van deze activiteiten zorgt dan nog voor meer stilzwijgende kennis die kan worden gedeeld. Michael Schrage (2000) vond dat het resultaat van een traditionele bijeenkomst niet betekent dat er een beslissing of conclusie moet zijn, maar dat het eerder een “act of creation” is, een tastbaar product dat samen is gecreëerd.

Donald Schön (1992) vertelde ons jaren geleden dat ontwerpkennis ‘knowing-in-action’ is. Bouwen met materialen helpt de ontwerper om de kennis te delen die ze normaal gesproken niet kunnen delen. Martens (2005) verklaarde in zijn lezing dat mensen twee complementaire middelen gebruiken voor het communiceren van ideeën, meningen en interacties: beschrijvingen voor gesproken en geschreven talen en afbeeldingen voor gebaren, tekenen, afbeeldingen en schetsen. Deze laatste middelen zijn  nuttig voor opinie en ideeënvorming, want de mening hierbij wordt niet bepaald door extern overeengekomen interpretatie. Het is de mening van de onderzoeker dat dit niet stopt bij tekenen; het bouwen van objecten is ook een goed middel. Dit is waarschijnlijk een kwestie van voelende intelligentie of voelend denken als een tegenhanger van conceptueel denken.

In hun onderzoek naar het concept van denken met je handen hebben Mark Gross en Ellen Yi-Luan Do een studie uitgevoerd in een studiolaboratorium waar gekeken werd naar de mogelijkheden van de werkruimte om studenten interdisciplinaire creativiteit bij te brengen door gebruik te maken van “hands-on” materialen (Gross & Do, 2009).

Het creatieve denken waarin de handen een sleutelrol spelen kan ook worden omschreven als een verrijkende vorm van brainstormen. Stephen Nachmanovitch zag brainstormen als een sociale vorm van automatisch schrijven.

Handstormen kan worden omgeschreven als een verrijkende vorm van brainstormen waarbij de handen worden gebruikt om kennis zichtbaar te maken. Dit proces van verrijking heeft ook te maken met het feit dat ’emotionele’ wetenschap naast cognitieve wetenschap wordt gebruikt. De vaardigheden van de ’emotionele’ wetenschap zijn die van ascensus, circumsensus, persensus, transsensus en consensus haptonomicus. Assensus is “… the ability to emote outside oneself, by means of an object; a locomotory, perceptive and sensory function that allows people to integrate objects they use or physical contacts into their physical kinetic functionality”; of, kort gezegd, een functionele uitbreiding van het lichaam door middel van objecten. Veldman en Soler (2013) definiëren deze vaardigheden gedetailleerder in de publicatie Haptonomicus Thesaurus.

Denken met je handen is een aanpak die het proces van het opdoen van nieuwe ideeën binnen een groep verrijkt.

Hoe krijg je talrijke belanghebbenden tijdens een ontwerpbijeenkomst zover om hun uiteenlopende ideeën en belangen te bundelen in één ontwerp dat alle partijen zint? De wetenschappelijk geteste methode Handstorm biedt vijftien ontwerpprincipes om vorm te geven aan succesvolle ontwerpbijeenkomsten. 

Ontwerpmanagers in de bouwwereld die aanbestedingsprocessen leiden zijn vaak meer bezig met het einddoel dan met de weg ernaartoe. Maar het proces dat leidt tot het bouwontwerp moet je óók ontwerpen. De Handstorm methode kan worden gebruikt om een productief overleg vorm te geven. Bijvoorbeeld bij het interdisciplinair ontwerpen van een autowegtunnel waarbij de tunnel nauwelijks hoeft te worden gesloten voor onderhoud en waarbij omwonenden weinig last hebben van de bouwwerkzaamheden.

Op basis van bureauonderzoek en experimenten zijn 15 ontwerpprincipes ontwikkeld. Deze variëren van het type mensen die je uitnodigt voor de bijeenkomst en de manier waarop je ‘onwillige’ mensen een plaats geeft in het proces, tot de ruimte die je uitkiest voor de bespreking en hoe je dieperliggende waarden naar boven kunt halen. De methode is gevalideerd door op basis van de principes een training te ontwerpen, deze zesmaal aan professionals te geven en tot slot het resultaat te evalueren.

“In de eerste fase van mijn onderzoek kon ik alleen nog maar mijn onderzoeksthema schilderen en dit omschrijven met de woorden: dromen, denken, voelen en doen.” – Frans van Gassel

De methode Handstorm stimuleert mensen onder meer te ‘denken met hun handen’. Niet omdat het leuk is, maar omdat deelnemers op die manier gemakkelijker buiten gebaande paden denken. Als je mensen bijvoorbeeld aan de hand van alledaagse voorwerpen laat uitleggen wat ze willen, dwing je ze in metaforen te denken. Je haalt ‘de ontwerper’ in de deelnemers naar boven en ze komen in een soort speelse stemming waarin ze makkelijker naar elkaar luisteren. Handen zijn minder dwingend dan woorden.

De Handstorm principes zijn toegepast bij de ontwikkeling van de training ‘Creatiever denken in tenderteams’ die nu deel uitmaakt van het aanbod van de BAM Business School. Bij deze training wordt geleerd meer te halen uit de samenwerking tussen verschillende disciplines bij het uitbrengen van tenders. Aan het ‘Arts and Design Institute’ van de ‘Juiz de Fora Federal University‘ in Brazilië gebruiken studenten de Handstorm principes voor het uitvoeren van hun afstudeerwerk.

Handstorm^® is voor de Benelux als merknaam geregistreerd.

De workshops brengen talent van over de hele wereld bij elkaar om samen te werken op verschillende niveaus: meubilair, interieur en architectuur, constructie en infrastructuur. Dit zijn allemaal dimensies van het dagelijks leven waar kleine verbeteringen een groot verschil kunnen maken. De workshop verbindt de creativiteit en vaardigheden van ontwerpers, architecten en kunstenaars met die van timmerlieden, metselaars, loodgieters en aannemers om het soort innovaties tot stand te brengen die alleen kunnen ontstaan wanneer verschillende kennissoorten elkaar vinden.

Werk in uitvoering: deelnemers aan de Handstorm-workshop zijn aan het werk om de buurt te verbeteren. 

De workshop bestaat uit een reeks ontmoetingen waarbij deelnemers zes dagen lang samenwerken met lokale bouwers en inwoners uit de buurt om betere prototypen van geëxposeerde objecten te maken, iets geheels nieuws te produceren of om de exposities goed te keuren door ze tijdens de workshop daadwerkelijk in en rond hun huizen te gebruiken. Het enige vereiste is dat alle deelnemers bereid moeten zijn om met hun handen te werken omdat ze daadwerkelijk objecten moeten kunnen maken.

2017
Dit jaar maakten studenten van het Engineers for Social-Impact programma van NYU Abu Dhabi deel uit van een tien dagen durende Handstorm-workshop in Dharavi. De workshop die dit jaar plaatsvond had betrekking op vier projecten: Cool Roof, Kilns of Kumbharwada, Well-Supplied Toilets and Plastics Recycling. Terwijl sommige projecten een vervolg kregen op die van de Handstorm-workshop van het vorige jaar, waren andere projecten juist helemaal nieuw.

Cool Roof
Een experiment om de dakbedekking van het jaar ervoor beter te maken. Het project is bedoeld om snelle verlichting te bieden aan mensen die last hebben van de hoge zomertemperatuur.

Kilns of Kumbharwada
Dit project onderzoekt het ontwerp van een schoorsteen die de rook van een pottenbakkersoven weg kan leiden van lokale huizen.

Well-Supplied Toilets
Well-Supplied Toilets is een experiment dat tot doel heeft een openbaar toilet te voorzien van een continue watervoorziening die door middel van lokale natuurlijke bronnen wordt geleverd.

Plastics Recycling
Dharavi Recycling wil het hele proces van de recycle-industrie samenbrengen in één gemakkelijk toegankelijke digitale ruimte.

Resultaat
Eenmaal terug in hun studio in Abu Dhabi hebben de studenten hun projecten verder onderzocht en ontwikkeld. De tentoonstellingen die vervolgens werden georganiseerd hadden als doel de projecten te presenteren aan de lokale bevolking die de workshop hadden gezien, maar ook aan de andere inwoners van Mumbai. Alle betrokkenen kwamen samen om de output vanuit verschillende standpunten te bespreken.

Bronnen:
http://www.urbz.net/articles/dharavi-handstorm-engineers-social-impact
https://urbz.net/articles/handstorming-and-more-dharavi
https://urbz.net/articles/handstorm-shivaji-nagar

Je kent het wel. Je neemt deel aan een bijeenkomst, bent onderdeel van een grote groep en aan het begin vindt er een voorstelrondje plaats. Je voelt je (waarschijnlijk) niet op je gemak en met jou waarschijnlijk meerdere deelnemers. Om de hele groep te ontdooien is het gebruik van de Handstorm-tas een geschikte werkvorm.

En nu?
De Handstorm-tas is niet meer dan een tas met hanteerbare voorwerpen. Iedere deelnemer bedenkt een relevante vraag en oefent het beantwoorden van die vraag aan de hand van een voorwerp uit de Handstorm-tas. Vervolgens verzamelen de deelnemers zich in een kring. Iedere deelnemer pakt een voorwerp uit de tas en geeft aan de hand van de eigenschappen van het voorwerp antwoord op bijvoorbeeld de volgende vragen:
– Welke expertise kun je tijdens de bijeenkomst inbrengen?
– Wat zou je kunnen leren?

Door met voorwerpen te werken wordt de deelnemer niet beperkt door zijn eigen gedachten, maar wordt hij juist gestimuleerd anders te denken doordat hij een vraag moet beantwoorden aan de hand van het voorwerp dat hij heeft.

Kernwoorden van deze werkvorm zijn onder andere: kennismaken, ontdooien en energizer.

Specificaties:
Deelnemers: als plenaire activiteit maximaal 7-9 personen.
Duur: ongeveer 15 minuten.